یک کشور، یک انقلاب، یک ملت و یک شاهنامه حماسه

از کنار برخی روزها نمی توانیم به راحتی و بی اعتنا عبور کنیم در حالی که آن روز فریاد می زند بصیرت یک ملت را؛ روزها همه برای خداست ولی مثل برخی انسان های مقرب که فضل و کمالات بیشتری دارند، برخی روزها نیز درخشش خاصی در صفحات تقویم دارند. نمی توان تقویم را باز کرد و از روزهایی مثل عاشورا، غدیر خم، مبعث و... و نیز 22 بهمن، 12 فروردین و 9 دی به راحتی گذشت. می گویند شاهنامه سی هزار بیت دارد و بیشتر آن جنگ ها و نبردهای پهلوانی رستم را توصیف می نماید؛ حالا ایران نامه ای به عظمت ملت ایران با انقلابی به قدمت بیش از سه دهه چند هزار بیت دارد و آیا شمردن حماسه های بیشمار آن از حوصله وقت و عدد خارج نیست. هر فرد یک پهلوان ؛ بسراییم برایش یک داستان حماسی و ضرب در هفتاد میلیون و حال قریب هشتاد میلیون. شاهنامه ای به این عظمت را کدام فردوسی می تواند بسراید و سرود جز ملت شریف ایران تا دست اهریمن ها از این آب و خاک و اعتقاد به دور باشد و سرود تا وجب به وجب خاکش رایحه و شهد شهادت به خود بگیرد و سرود تا عاشورا برای آیندگان زنده بماند و این است حماسه 9دی.